De wandeling van De Pijper in 1916, een terugblik (deel 5)

45e jaargang (bladzijde 144) nr.4 / IN: Periodiek HKM

Plot

Dit is de tekst zonder afbeeldingen. Zie voor afbeeldingen de papieren editie.



De wandeling van De Pijper in 1916, een terugblik Deel 5

Auteur: Ria Tijhuis


We zijn De Pijper in de vorige aflevering gevolgd tot de Nederlandse Hervormde Kerk. Omdat er over dit pand al in ruime mate is gepubliceerd, nu alleen een opmerking over de toren van de kerk. Dit is Maarssens oudste monument; de tufstenen toren dateert uit de twaalfde eeuw.
We gaan op de T-splitsing met de Parkweg rechtsaf de Binnenweg op. De heer De Pijper besteedt nauwelijks aandacht aan deze weg die ‘vanouds den Daalschen Dijk’ wordt genoemd. Hij noemt enkel de overplaats van Overkerck, de buitens Hazenburg en Solitude, en vervolgt zijn wandeling op de Rijksstraatweg.
In deze aflevering wat meer bijzonderheden over deze Binnenweg, die zijn naam kreeg in 1884 na de bouw van drie villa’s met de huisnummers 40, 42 en 44 (zie Periodiek 1985-2, pp 37-38). In 1916 stonden deze huizen hier ruim dertig jaar, maar De Pijper had wellicht geen informatie over deze drie panden. Met de door hem genoemde overplaats van Overkerck wordt bedoeld de open plek aan de Vechtzijde van de weg, voorbij de eerste rij huizen. Van oorsprong is het de overtuin van het huis Vechtenstein aan de overkant van de Vecht. De eigenaar van het vorige Vechtenstein, baron van Reede, bedong in 1834 dat deze overtuin nooit bebouwd zou worden, opdat hij een vrij uitzicht zou hebben over zijn gronden die grensden tot aan de Oudenaarskade (nu de Burgemeester Waverijnweg). Al eerder had hij geprotesteerd tegen het planten van bomen langs de Straatweg.
Tegenwoordig is de grond nog steeds onbebouwd en bevindt zich hier een ondergronds riooloverstortbassin Er is in 2015 een kunstwerk geplaatst van Lolke van der Bij (zie afbeelding 2).
Op huisnummer 56 vinden wij het huis Solitude (Eenzaamheid). Het is een buitenplaats die rond 1750 is gebouwd door de familie Van Eeten en heette destijds Eetens Lust of Eetens Rust. Het terrein behoort nu toe aan Hazenburg op huisnummer 60. Bij het buiten hoorde een theekoepel, die in 1935 is afgebroken. Ook had Solitude een overtuin aan de andere kant van de Binnenweg.
Hazenburg is de oudste buitenplaats aan de Binnenweg. De oudst bekende gegevens dateren van 1675, toen het huis in bezit was van de familie d’Orville. Jean d’Orville was ook eigenaar van Vechtenstein en bezat meerdere gronden aan de andere kant van de Vecht. De naam dankt het huis aan Maria Constantia de Haese die het kocht in 1742.
Dan komen aan de linkerkant de drie eerder genoemde villa’s. Deze kwamen op de plaats van het voormalige buiten Veldzigt. Het huis werd in 1880 afgebroken door aannemer Hageman, en hij bouwde er de drie herenhuizen, waarvan hij ook eigenaar was. De panden hebben tegenwoordig een kantoorfunctie. Nummer 42 heet Vechtzicht en nummer 44 Zeerust.
Schuin aan de overkant bevindt zich op huisnummer 23 de boerderij van voorheen de familie Floor. In deze boerderij had de familie een melkvee- en fruitteeltbedrijf. Het is van het type krukhuisboerderij. Een dergelijke boerderij heeft deeldeuren in de achtergevel en links of rechts is het woongedeelte aangebouwd. Als de boerderij aan beide zijden is uitgebreid met een uitbouw, spreekt men van een T-huis. Tegenwoordig is de boerderij ingebouwd in de componistenbuurt en is er het kunstatelier De Deel gevestigd van keramiste Hansje Aelvoet.
Aan het einde van de Binnenweg staat nu de brandweergarage, maar van 1735 tot 1899 was hier de scheepmakerij van Van Hulst gevestigd. Daarna tot juli 1965 de Vechtse Houthandel en vóór de bouw van de brandweergarage was hier garage Roeleveld.
Aan het einde van de Binnenweg gaan we de volgende keer linksaf de Straatweg op.